Hiperwitaminoza D

Zdrowie » Hiperwitaminoza D

Wobec różnic indywidualnych we wrażliwości na witaminę D nie zawsze można przewidzieć dawkę toksyczną. Stosowanie zatem dawek wysokich stwarza niebezpieczeństwo przedawkowania. Znaczne przekroczenie zapotrzebowania na witaminę D może prowadzić do hiperwitaminozy objawiającej się utratą łaknienia, wymiotami, zaparciem, wiotkością mięśni, rozdrażnieniem, zahamowaniem wzrostu, wielomoczem z upośledzonym zagęszczaniem moczu, białkomoczem, nadciśnieniem. W lżejszych przypadkach występuje tylko część tych objawów w kolejności, w jakiej zostały wymienione. W ciężkich przypadkach może dojść do całkowitej niedomogi nerek z azocicą. Badania biochemiczne wykazują w takich przypadkach wzmożone wydalanie wapnia z moczem (norma 1-5 mg/kg/dobę), a w cięższych przypadkach podwyższony poziom wapnia w surowicy krwi (norma 9-11 mg°/o).

Leczenie hiperwitaminozy D polega na zaprzestaniu podawania witaminy D, unikaniu słońca, zmniejszeniu dowozu wapnia w diecie. Stosuje się też w celu zmniejszenia wchłaniania wapnia w przewodzie pokarmowym - prednison lub 10% wodny roztwór siarczanu sodowego dodany do mieszanek mlecznych w ilości 1 ml na 100 ml mieszanki.