NOWORODEK MATKI Z CUKRZYCĄ

Zdrowie » NOWORODEK MATKI Z CUKRZYCĄ

Liczba płodów i noworodków pochodzących z ciąży matek chorych na cukrzycę sięga 15--16%.  Stan noworodków po urodzeniu zależy: od przebiegu cukrzycy matki, czasu jej trwania, sposobu leczenia, przebiegu ciąży i porodu, wydolności łożyska i terminu, w którym dochodzi w nim do zmian degeneracyjnych (w połowie czy w końcu ciąży). Na obraz kliniczny noworodka matki chorej na cukrzycę składają się: nadmierna długość i waga w stosunku do wieku ciążowego (często waga przekracza 4000 g), kształty wybitnie zaokrąglone, podskórna tkanka tłuszczowa obficie rozwinięta, skóra napięta, różowosina z cechami nadmiernego „nalania", twarz okrągła - księżycowata, szyja krótka, brzuch duży, wysklepiony ponad poziom klatki piersiowej, wzmożona pobudliwość, drżenie kończyn. Żółtaczka fizjologiczna jest bardziej nasilona i trwa zwykle dłużej. Pourodzeniowy spadek wagi sięga nieraz do 20-30%. Odsetek zakażeń jest większy niż u noworodków z ciąży prawidłowych.

We krwi stwierdza się hipoglikemię, nieraz obniżenie poziomu wapnia (skłonność do tężyczki). We krwi obwodowej zwiększona liczba erytroblastów. Niejednokrotnie dołączają się również objawy zaburzeń oddychania, jako wypadkowa stanu pewnego niedotlenienia w życiu płodowym i przesunięć biochemicznych w kierunku kwasicy. Charakterystyczny wygląd nowrorodka matki chorej na cukrzycę, jak również odchylenia w przebiegu okresu noworodka tłumaczą się wpływem zaburzeń hormonalnych matki, które w efekcie prowadzą do nadczynności kory nadnerczy, zwiększonego wydzielania insuliny, hipoglikemii, wzmożonego odkładania się glikogenu w mięśniach i narządach oraz retencji wody i sodu w wyniku wzmożonej działalności kory nadnerczy.

Anatomopatologicznie stwierdza się: przerost wysepek Langerhansa, przerost kory nadnerczy, powiększenie wątroby z ogniskami krwiotwórczymi, powiększenie serca w wyniku nadmiernego odkładania się glikogenu oraz w płucach często błony szkliste. Rokowanie co do dalszego prawidłowego rozwoju poza okresem noworodkowym jest na ogół dobre, chociaż stwierdzono zwiększony odsetek występowania wad rozwojowych oraz w bardzo nielicznych przypadkach ujawnianie się objawów cukrzycy.

W postępowaniu lekarskim i pielęgniarskim dziecko takie traktuje się jak wcześniaka ze -względu na to, że procesy pierwszej adaptacji przebiegają w sposób upośledzony. Niezbędne jest dokładne odśluzowanie, zapewnienie ciepła, spokoju, ochrony przed zakażeniem, wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych, zaburzeń oddychania i krążenia, (wstrzyknięcia dożylne 10% lub 20% glukozy, zastosowanie luminalu, strofantyny). Niejednokrotnie noworodki te wymagają umieszczenia w cieplarce.