Odporność noworodka

Zdrowie » Odporność noworodka

Odporność noworodka jest przede wszystkim odpornością bierną, przekazaną przez matkę przez łożysko. Odczyny odpornościowe noworodka charakteryzuje upośledzenie lokalizowania zakażenia oraz słabszy odczyn miejscowy na bodźce antrgenowe. Odporność noworodka warunkują: dojrzałość (wiek ciążowy), odporność matki i przepuszczalność łożyska. Przez łożysko przechodzą do płodu przeciwciała związane z tzw. immunoglobulinami. Gamma-globuliny matki przechodzą przez łożysko w zależności od wielkości ich cząsteczki. We krwi płodu gamma-globuliny zjawiają się około 20-25 tygodnia. W momencie urodzenia wartość ich jest wyższa niż we krwi matki. Część gamma-globulin noworodek otrzymuje od matki z siarą. Po urodzeniu dochodzi do szybkiej utraty nabytych przez, noworodka gamma-globulin.

Łatwo przechodzą przez łożysko do krwi noworodka przeciwciała błonicze, przeciwtężcowe, antystreptolizyny, przeciwospowe, przeciwodrowe, wiążące dopełniacz oraz niekompletne anty-Rh. Trudniej przechodzą przeciwciała antybakteryjne, np. czerwonki, kiły, izoaglutyniny anty-A i anty-B. Nie przechodzą przez łożysko przeciwciała salmoneli, pałeczki okrężnicy, krztuśca, przeciwciała kompletne anty-Rh.