Stosowanie środków farmakologicznych w stanach zamatrwicy

Zdrowie » Stosowanie środków farmakologicznych w stanach zamatrwicy

Stosowanie środków farmakologicznych w stanach zamatrwicy jest- -zwykle zbędne w ciężkich przypadkach można bardzo ostrożnie korzystać z niektórych leków, ale dopiero po udrożnieniu i utlenieniu. Podanie lobeliny jest raczej nie wskazane, tak samo kardiamidu.

W ciężkich stanach głodu tlenowego stosuje się wstrzyknięcia 10 lub 20% roztworu glukozy w ilości 10-20 ml do żyły pępowinowej (cewnikiem) lub około 10 ml 40% glukozy, w uzasadnionych przypadkach z dodatkiem adrenaliny (0,1 ml roztworu 1 : 1000) lub noradrenaliną (0,05-0,1 ml roztworu 1 :500). Podskórnie adrenalinę podaje się w ilości 0,2 ml roztworu. 1/1000.

W zamartwicy związanej z narkozą ogólną matki lub. stosowaniem środków uspokajających czy znieczulających jak: morfina, skopolamina, dolantyna, kodeina, fenaktyl, atropina podaje się środki z grupy antagonistów. Na marginesie warto przypomnieć, że przy wyborze znieczulenia położoniczego powinno się zawsze mieć na uwadze dobro płodu.

Po wyprowadzeniu noworodka ze stanu zamartwicy należy go dokładnie obserwować' i zapewnić troskliwą opiekę, odpowiednią temperaturę, tlen i spokój. W przypadkach dłużej trwającej zamartwicy przy masywnym aspirowaniu do dróg oddechowych, wskazane jest profilaktyczne domięśniowe podanie antybiotyków, nie krócej niż przez okres 5 dni. Decyzja przystawienia dziecka do piersi matki zależy od stanu ogólnego noworodka.