Urazy porodowe ośrodkowego układu nerwowego

Zdrowie » Urazy porodowe ośrodkowego układu nerwowego

Uszkodzenia porodowe mózgu i rdzenia są nadal pierwszą lub drugą przyczyną zgonów w statystykach umieralności płodów i noworodków i. pozostają nadal podstawowym czynnikiem etiologicznym uszkodzeń trwałych. Wylew wewnątrzczaszkowy stwierdza się sekcyjnie w 50-65% przypadków, w których obserwowano zespół objawów zamartwicy.

Obraz kliniczny wylewu u donoszonych jest bardziej charakterystyczny niż u wcześniaków. U donoszonych obserwuje się często obraz wzmożonej pobudliwości (drżenia kończyn, drgawki), z zaburzeniami oddychania (oddechy płytkie, częste, oddechy o rytmie Cheyne-Stokesa) i krążenia (sinica kończyn, sine cienie dookoła ust i nosa). Niejednokrotnie zwracają uwagę szeroko rozwarte oczy, cierpiący wyraz twarzy, głośny jęk, nieraz przeraźliwy krzyk, zaburzenia snu, szponowate ustawienie palców dłoni. Nieraz zaś może występować obraz pewnego zahamowania, osłabienie reakcji na bodźce zewnętrzne, osłabienie lub zniesienie odruchów, stan pewnej apatii, senność, maskowaty wyraz twarzy, obniżenie napięcia mięśniowego.

Dla wcześniaków charakterystyczne są objawy zmniejszonej ruchliwości, hipotonii mięśniowej, osłabienia lub zniesienia odruchów, częste napady bezdechu i sinicy oraz stany ziębnięcia. Na skórze występują. nieraz twardziny i obrzęki. j

Najczęstszym powikłaniem w przypadkach uszkodzeń wewnątrzczaszkowych jest zapalenie płuc (aspiracja płynu, niedodma, zakażenie). U donoszonych najczęstsze są uszkodzenia namiotu móżdżku (rozerwania), wylewy do komór i krwiaki podtwardówkowe. U niedonoszonych są to przede wszystkim masywne wylewy podpajęczynówkowe, dooponowe oraz do komór. Zgorty z powodu wylewów krwawych noworodków następują zwykle w pierwszych 2-3 dobach życia.