Wybór techniki karmienia

Zdrowie » Wybór techniki karmienia

Wybór techniki karmienia zależy od stanu ogólnego i dojrzałości wcześniaka (obecności odruchu ssania, połykania). Do karmienia używa się pipety, małych łyżeczek, smoczków, czasami zgłębników dożołądkowych. Podanie pierwszego posiłku (na ogół po 48- godz.) i liczba posiłków (od 7 do 10) wymaga indywidualnego ustalenia. Po 12 godzinach od urodzenia, jeśli stan dziecka jest dobry, można podać mu do picia 5% roztwór cukru gronowego w ilości 3-5 g. Podawanie tego roztworu kontynuujemy przez następne dni w przerwach między karmieniami. Pierwsze porcje pokarmu dla małych wcześniaków (1000-1200 g) wynoszą zwykle 2-3 g, dla większych (1500-• 2000 g) 6-8 g. W pierwszych dobach życia należy porcje pokarmu zwiększać ostrożnie, o 2-3-5 g dziennie. Przy ustalaniu odżywiania uwzględnia się zawsze zapotrzebowanie na płyn (150 ml/kg/dobę), pamiętając jednak, iż o pełnym zaspokojeniu można dopiero myśleć w 10 dniu życia wcześniaka lub nawet później.

Witaminy zaczyna się podawać niedonoszonym wcześnie. Witaminę C i B complex już w pierwszym tygodniu, witaminę A i D3 po 10 dniu życia. Dla wcześniaków od 2000 g przyjmuje się następujące dawki witamin: wit. C - 50-100 mg dziennie, wit. A 2000-3000 j. dziennie, D3 - 1500-2000 j. Bieliznę używa się wyjałowioną od 3-4 tygodnia życia dziecko kąpie się w wodzie. Wstrzyknięć w klinice wcześniaka w miarę możliwości unikamy.

Podawanie antybiotyków nie może stać się zasadą rutynowego postępowania zapobiegawczego. Najlepszą metodą zapobiegania zakażeniom jest przestrzeganie zasad aseptyki. Zapobieganie niedokrwistości wymaga częstych, co 8-10 dni, badań kontrolnych oraz dożylnych przetaczeń krwi, najlepiej świeżej w ilości 8-15 ml/kg wagi. Szczepienie śródskórne BCG można wykonać u wcześniaków, gdy są one w Stanie ogólnym dobrym, po okresie żółtaczki i gdy są one dobrze przystosowane do otoczenia, nawet jeśli mają wagę poniżej 2000 g.

Przy leczeniu wcześniaka należy zawsze uwzględniać jego cechy indywidualne i starać się uchwycić jak najwcześniej objawy grożącego zakażenia, zaczynającej się niedokrwistości, patologicznej żółtaczki oraz objawów neurologicznych pochodzących z uszkodzenia centralnego układu nerwowego. Badania neurologiczne wykonane w pierwszych dniach życia dziecka, w czasie jego wypisu oraz między szóstym a siódmym miesiącem życia pozwalają na pewne wnioski dla rokowania. Zasada stałej opieki lekarskiej w okresie niemowlęcym powinna być w odniesieniu do dziecka przedwcześnie urodzonego jak najskrupulatniej przestrzegana.