Zakażenia skóry

Zdrowie » Zakażenia skóry

Zakażenia skóry obserwuje się w postaci pojedynczych i mnogich pęcherzyków, pęcherzy, ropni, nacieków, ropowic, zmian złuszczających i liszajców. Pęcherzyca noworodków stanowi cięższą odmianę liszajca pospolitego. Czynnikiem etiologicznym jest gronkowiec, niekiedy gronkowiec i paciorkowiec.

W pęcherzycy noworodków pęcherze są zwykle większe, umiejscowione na podłożu rumieniowym i wypełnione początkowo treścią surowiczą, a następnie surowiczo-ropną. Pęcherze, pękając, tworzą często strupy i nadżerki. Stan ogólny bywa często upośledzony, przebieg ciężki (zwłaszcza u wcześniaków). Wiele przypadków pęcherzycy przebiega łagodnie, mimo to zawsze istnieje możliwość wystąpienia zakażenia uogólnionego.

Zapalenie złuszczające skóry noworodków Rittera stanowi najcięższą odmianę łiszajca pęcherzykowego noworodków, w którym obok pęcherzy obserwuje się uogólnione zmiany zapalne skóry ze złuszczaniem się płatów naskórka. Ta ostatnia postać po usprawnieniu opieki nad noworodkami zaczyna należeć już do historii.

Leczenie miejscowe w przypadkach wykwitów pęcherzyc owych pojedynczych polega na ich ścieraniu przy użyciu środka dezynfekującego. W przypadkach ropni i nacieków wykonuje się nacięcia i blokady. Leczenie ogólne (antybiotyki, przetaczanie krwi, zespół witamin) jest stosowane w zależności od przypadku. Korzystnie działają kąpiele lecznicze w roztworze nadmanganianu potasowego lub naparze rumianku.