Zapalenie tkanki okołoprzełykowej

Zdrowie » Zapalenie tkanki okołoprzełykowej

Zapalenie tkanki okołoprzełykowej może doprowadzić do wytworzenia się blizn, które unieruchamiają przełyk w niezwykłych dla niego położeniach, czasem go skracając, niekiedy równocześnie go przewężając. Taki sam przewężający skutek może mieć bliznowacenie owrzodzeń błony śluzowej przełyku. W przypadkach znacznego upośledzenia drożności przełyku powyżej zwężenia ulega on dużemu rozszerzeniu.

Gdy wraz z dolnym odcinkiem przełyku przemieszcza się do śródpiersia i część żołądka, powstają przepukliny przeponowe żołądka. Są one dwóch rodzajów: poślizgowe pozbawione woika przepuklinowego i prawdziwe przepukliny przeponowe okołoprzełykowe. Wiotkość tkanek unieruchamiających brzuszną część przełyku jest wrodzona. Są pewne dane, że wada ta jest dziedziczna. Jednakże w chwili obecnej prawa dziedziczenia jej nie są jeszcze poznane. Płeć nie stanowi czynnika dysponującego. Okresy życia i stany, w których występuje wiotkość układu mięśniowego i łącznotkankowego, jak okres noworodkowy, wyniszczenie, niedoczynność tarczycy, choroba Downa, sprzyjają częstszemu występowaniu choroby.

Za wcześnie jeszcze dziś wypowiadać się co do częstości występowania tej wady. Według niektórych liczba przypadków malpońtio oesophagi jest zbliżona do liczby zwężeń odźwiernika. Objawy i przebieg kliniczny. Istnienie wady ujawnia się najczęściej w pierwszych dniach życia (w 75% przypadków w pierwszym tygodniu życia). Występowanie objawów w późniejszym okresie zawsze poprzedza jakaś choroba przewodu pokarmowego, bądź infekcja kataralna.

Do objawów głównych należą wymioty. Są one objawem najbardziej stałym. Występują tuż po lub w czasie posiłku. Często mają charakter ulewania, ale w 1/3 przypadków są gwałtowne (chlustające). Wymiociny są kwaśne. Pozioma pozycja dziecka sprzyja występowaniu wymiotów. Gdy wymioty są obfite i uporczywe, doprowadzają nieraz do znacznego wyniszczenia dziecka. W części, wg autorów francuskich - w połowie przypadków' -- obserwuje się krwawienie z przełyku. Krew stanowi zazwyczaj domieszkę do wymiocin. W niektórych przypadkach krwawienie może być tak obfite, że dziecko wymiotuje czystą krwią. Krwawienie z przełyku jest tak samo. wczesnym objawem, jak i wymioty. Po jednorazowym pojawieniu się, może nigdy potem nie występować, może jednak utrzymywać się dłużej.

Następstwem krwawienia w przełyku może być niedokrwistość. Jest ona raczej późniejszym objawem, występującym przeważnie u dzieci po roku. Niekiedy obecność niewytłumaczalnej niedokrwistości u dziecka może naprowadzić na rozpoznanie wadliwego ustawienia przełyku, nawet gdy brak wyraźniejszych innych objawów klinicznych.

Do rzadziej występujących objawów należą: zależne od obecności przepuklin żołądka w śródpiersiu - duszność stała lub okresowa, niekiedy sinica, męczący kaszel. Wszystkie te objawy nasilają się w pozycji leżącej. Równie rzadko występują bóle w nadbrzuszu lub w dole za mostkiem (lokalizują je oczywiście tylko starsze dzieci) i okresowe stany podwyższonej ciepłoty.. Są one związane z obecnością procesu zapalnego w przełyku.