ZAROŚNIĘCIE I PRZETOKI PRZEŁYKU

Zdrowie » ZAROŚNIĘCIE I PRZETOKI PRZEŁYKU

Wady te ujawniają się tuż po urodzeniu przy pierwszych próbach podawania dziecku płynów. Rozróżniamy kilka postaci tych wad (ryc. 56). Najczęstszą z nich jest wada, w której górny odcinek przełyku kończy sic ślepo, dolny natomiast otwiera się do tchawicy. Obejmuje ona przeszło 90°/» przypadków. W drugiej postaci górny i dolny odcinek przełyku nie mają połączenia między sobą i żaden z nich nie łączy się z tchawicą (około 6% przypadków). W trzeciej górny odcinek otwiera się do tchawicy, dolny natomiast rozpoczyna się ślepo. W czwartej obydwa odcinki przełyku - dolny i górny - mają połączenie z tchawicą. W piątej wreszczcie istnieje przetoka pomiędzy przełykiem a tchawicą, ale przełyk jest drożny. Trzy ostatnie postacie występują bardzo rzadko.

Objawy kliniczne. Obecność zarośnięcia przełyku, jak również jego połączenie z tchawicą ujawnia się przy pierwszych próbach pojenia czy karmienia dziecka. Jeden, dwa łyki powodują gwałtowne zakrztuszenie się, zrzucenie podanego płynu przez nos i usta, kaszel, sinicę. Występujące objawy tłumaczą się tym, że połykany pokarm dostaje się do tchawicy albo od razu (postać 3, 4, 5), albo też po zrzuceniu i wchłonięciu (postać 1 i 2). W przypadku gdy powietrze z tchawicy może się przedostawać do żołądka, jest on zawsze bardzo rozciągnięty. 

Rozpoznanie wady przełyku nasuwa się samo przez się, wystarczające potwierdzenie stanowi zawijanie się w górnym odcinku przełyku cienkiego, gumowego cewnika wprowadzonego poprzez nos. Leczenie tych wad jest wyłącznie chirurgiczne. O wynikach decyduje przede wszystkim czas, kiedy dziecko zostaje przekazane do oddziału chirurgii dziecięcej. Nie wolno powtarzać prób pojenia, zalegającą w gardle wydzielinę należy delikatnie odsysać.